آن روزها که نه دولت نهمی در کار بود و نه سفرهای استانی ای و شکاف میان مردم – به عنوان مقبولیت بخش و اعتبار دهنده ی به مسوولین -  روز به روز در حال گسترش و عمیق تر شدن بود ومسوولین، در پی رتق و فتق امور !!!! و دوری از شنیدن مشکلات فراوان ملت عزیز ایران با این استدلال که "  مقام عالی رتبه را چه به درگیری با جزییات چه اگر این گونه شود  ذهن کل نگر و مصلحت اندیش و برنامه ریز مدیر و وزیر را تحت تاثیر قرار داده و نمی تواند به درستی و به دور از احساسات به برنامه ریزی برای رشد و تعالی !! کشور بپردازد و اصولا مسوولین رده های پاین تر را گذاشته اند برای همین و ما نیز با مشکلات اصلی را از طریق گزارشات رصد نمده در صدد حل آن خواهیم بود " و لذا بود که له شدن بخشی از مردم را زیر چرخ های بی رحم توسعه لابدی و لازمه ی رشد و تعالی !! جامعه می دانستند این مقام معظم رهبری ( مدظله ) بود که به درستی خلا موجود در فضای مدیریتی کشور را شناخته و درصدد رفع آن با ایده ی سفرهای استانی بودند و هر از چندگاهی با انتخاب استانی و عزیمت به آن جا این سیل نامه ها و مشکلات فراوان ودرخواست های بسیار مردم و مسوولان محلی بود که در جهت رفع مشکلات و نیازهای واقعی خود از ایشان طلب یاری می نمودند و از آن جا که در این سفرها بودند وزیرانی که ایشان را همراهی می کردند و در ابتدای سال هم بودجه ی قابل توجهی برای سفرهای حضرتشان پیش بینی می شد خود مرهمی بود بر زخم های چندین ساله ی مردم رنج کشیده ی اقصی نقاط کشور...

برای مطالعه ی ادامه ی مطلب بر روی آدرس زیر کلیک کنید :

http://salmancity.blogfa.com/post-674.aspx

« گريه ها و ضجه ها براي اهل بيت(ع) داري ثواب است و اين علم ها ارزش معنوي ندارند و شعارهاي اتحاد ملي و انسجام اسلامي بايد پيشاپيش هيات هاي مذهبي قرار گيرد... علم ها بايد از هيات هاي مذهبي برداشته شود. » آن گاه که حضرت آیت الله جوادی آملی " حفظه الله "  به رسم  چند ساله در واپسین خطبه ی ماه ذی الحجه ی خویش  به آسیب شناسی عزاداری ها می پرداخت و برای چندمین سال به مذمت همراه نمودن « علم » ها در عزاداری ها توسط هیئات مشغول بود ، شاید کمتر کسی فکر می نمود که چندی بعد فرمانده ی نیروی انتظامی تهران بزرگ در ادامه ی سلسله فعالیت های فرهنگی زیرمجموعه ی خویش این بار از برخورد با هیئاتی که « علم » حمل می نمایند خبر دهد و این برنامه را در امتداد حرکت سال های گذشته ی نیروی مطبوع خویش در جمع آوری  تمثال های ائمه ی معصومین از هیئات قرار دهد و این گونه  بیان دارد که « بهتراست اصالت هرهیئت مذهبی به شهدا و بسیاری از مسائل فرهنگی آن هیئت باشد و نه علم و علم کشی .» . البته این حرکت دور از انتظار نمی نمود چرا که اگر در فعالیت های اخیر این نیرو کمی دقت می شد، لاجرم می توان این قبیل حرکات شایسته و بایسته را در امتداد  طرح های مبارزه با اراذل و اوباش و مبارزه با بدحجابی در راستای ارتقای امنیت اجتماعی و تصحیح رویکردهای جامعه دانست چه اگر آن دو طرح در پی اصلاح کژ روی ها در قشری خاص و با پایگاه اجتماعی ویژه ای در تحلیل های جامعه شناختی و هویت سنجی  بودند ، این دو طرح نیز در پی اصلاح همان در قشری دیگر و با پایگاه اجتماعی دیگری بودند که بی شک اهمیت این آسیب ها از عکس العمل های بزرگانی چون مراجع عظام تقلید و علمای گرانقدر حوزه های علمیه فهمیده می شد .

از دیگر سو سخن از آفات عزاداری مدت هاست که نقل جوامع علمی و محافل روشنفکری کشور  است و هر ساله در این ایام هر کس به فراخور حال و جایگاه و البته رسالت خویش در این باب داد سخن سر داده و گاه سخن آن چنان در این وادی به حاشیه کشیده می شود که منجر به اظهارنظرهایی فاقد وجهه و جایگاه تخصصی نیز می گردد و لذاست که بی شک گوش مردم و هیئات از این قبیل سخنان آکنده و تا حدودی به مطالبه ای عمومی تبدیل گشته است که اگر این باشد لاجرم بحث برخورد با موارد مذکور نیز از این قاعده مستثنی نخواهد بود . لکن مراد و مقصود نگارنده از این سطور آن است که به واقع نهادهای مسوول که دغدغه ی اصلاح عزاداری  سالار شهیدان را هر ساله فریاد می کشند تا چه اندازه در این راه به وظایف ذاتی خود با توجه به منع قانونی این قبیل رفتارها و توانایی استفاده از قوه ی قهریه در این راستا عمل نموده اند؟

گذاری در ایام بزرگوار و محترم محرم در اطراف و اکناف شهرستان و دقت در نشانه های عزاداری هیئات این واقعیت تاسف بار را نشان می دهد که گویا نه تنها اراده ای در این راستا وجود ندارد بلکه حتی  از پس ممنوعیت این قبیل نشانه ها سال به سال به تعداد آن ها و بر مبالغ تحمیل شده بر هیئات عزاداری به سبب تهیه ی علم های گران قیمت تر و تمثال های بزرگ تر افزوده گردیده و نه نیروی محترم انتظامی شهرستان اقدامی در این باره انجام می دهد – همان طور که در دو آسیب قبل اقدام قابل توجهی انجام نداد – و نه حتی شورای هیئات عزاداری مستقر در سازمان تبلیغات اسلامی تمهیدی در راستای بصیرت بخشی به مسوولان هیئات انجام می دهند و لذاست که نتیجه همان خواهد شد که در چند سطر قبل توضیح داده شد و این گونه است که طرح های بسیار صحیح با پشتوانه های دینی بسیار گران قدر به سبب ملاحظات ناچیز و فرومایه از سوی افرادی با ذهنیت ها و داشته هایی به مراتب ناچیز در مقابل بزرگان مذکور نادیده انگاشته شده ، در نطفه خفه می شوند و این ها همه در حالی است که هنوز سخن ها و افاضات  بسیاری در رابطه با انحراف های عزاداری و راه های مقابله با آن به گوش می رسد .

« در دور دوم سفرهای استانی پاکت هایی را به استانداران می دهیم که در آن نام مدیرانی است که باید برکنار شوند .... استانداران نماینده ی اجرایی دولت در سطح استان ها هستند و موظف به اجرای برنامه های دولت » آن گاه که رییس جمهور این سخنان را در میان استانداران بیان می نمود همه ی آنان به نیکی می دانستند که پس از انجام  دومین  مرحله ی خانه  تکانی  دولت ، چندین تن از همکاران آنان دیگر در میان آنان نیستند  و این بار در سومین مرحله نوبت به مدیران رده های پایین تر رسیده است تا بعد از بررسی عملکرد آنان و عدم تطبیق با معیارهای  دولت ، رفتنی ها را آماده ی روانه شدن به جایی دیگر نمایند .

بی شک دو سال و اندی فرصت از برای نشان دادن میزان کاربرد مدیران ، مهلت اندکی نبوده است که البته با توجه به دعوت همگانی دولت از مدیران برای اثبات شایستگی های خویش در ماراتن نفس گیر سفرهای استانی و پیگیری و اجرایی نمودن آن مصوبات درستی این امر بیش از پیش روشن می گردد که این مهم البته نه برای بررسی مسوولین رده بالا که در رابطه با مسوولین و مدیران میانی که بیشترین تعامل را با مردم دارند بیش از دیگر رده های مدیریتی دولت معقول و ضروری می نمایاند .

و اما کازرون را هم نباید جزیره ای جدا افتاده و متروک از کشور به حساب آورد و از این قاعده مستثنی دانست . نگاهی به عملکرد مسوولین محترم شهرستان در جذب مصوبات  بیش تر و رنگین تر برای شهرستان امری غیر قابل انکار است و این که امروز می شنویم حدود 80 درصد این مصوبات اجرایی شده اند شیرین تر ولی آیا این به تنهایی خود دلیلی بر تایید همه ی مدیران ادارات مختلف شهرستان بوده است ؟ بی شک در این باره نمی توان این گونه و بدون بررسی نظرات مردم و میزان کارکرد مدیران که منجر به میزان کارآمدی مدیران می گردد ، قضاوت نمود چرا که ممکن است برخی از پارامترهایی که در ارزیابی درست و علمی از فرآیند فعالیت های آنان نمی تواند مورد استفاده قرار گیرد ، دخیل در این امر شده منجر به مخدوش شدن اصل این حساب کشی و پاسخ خواهی صحیح گردد و لذاست که این امر نیاز به تحقیق و بررسی درست تری دارد که پر واضح است این ارزیابی بر عهده ی مسوولین ارشد شهرستان چون فرماندار و نماینده ی محترم  می باشد .

در انتها باید باید این نکته را نیز متذکر شد که همان طور که نگاه حذفی مطلق و کینه توزانه به مسوولین مورد پسند نمی باشد ، عدم تعهد به وظایف و غربال نمودن مدیران شهرستان و برکناری نیروهای نالایق و حفظ آنان بر اساس معیارهای باطل نیز گناهی نابخشودنی خواهد بود چرا که بی شک این امر هم خواسته ی همه ی مردم است و هم بر اساس موازین شرعی کاری است ناپسندیده و مذموم که منجر به اتلاف سرمایه های ملی می شود . لذا بهتر است مسوولین مذکور نتیجه ی برسی های خود از میزان کارآیی مسوولین ادارات مختلف شهرستان را به اطلاع مردم رسانیده و حتی علاوه بر تنبیه و برکناری مسوولین نالایق ، مدیران موفق و فعال را تشویق نمایند .

هفته ی فرهنگ کازرون از تاریخ 20/2/86 لغایت 31/2/86 برگزار گردید که اخبار واصله حاکی از استقبال مردمی از آن است و لکن آن چه در این رهگذر جلب توجه نموده و بررسی آن امری بدیهی و قابل ذکر می نمایاند توجه به پارادایم هایی است که در این میان مورد غفلت واقع شدند ، اموری که در برآیند جایگاه کنونی فرهنگ شهرستان بسیار ضروری و غیر قابل انکار می باشد 

جوامع به عنوان يك كل، تشكيل شده از اجزايي مي باشند كه اين اجزاء در راستاي كاركردها و بده، بستان‌هاي ساختاري با توجه به مشابهت‌هاي رفتاري و ارتباط تنگاتنگ كاري در عين ارتباط موزون با يكديگر در پي نيل به هدفي مي‌باشند كه به منظور به سرانجام رسانيدن آن، تشكيل شده، اند به گونه اي كه اختلال در صورت پذيري يكي از اجزاء، اختلالات قابل توجهي را در خروجي اين مجموعه بوجود مي آورد كه نتيجه‌ي اين رويكرد ناهمگون، موجودي ناقص و عجيب الخلقه خواهد بود.در اين ميان اين اهداف مي‌تواند كوتاه مدت و يا بلندمدت باشند كه به حسب اهداف مذكور، مجموعه‌هايي پايدار و ناپايدار را تشكيل مي‌دهند و البته جامعه‌ي شهري از آن جا كه در پي برطرف نمودن نيازهاي زندگي اعضاء تشكيل دهنده‌ي اين كل و مديريت حقوق آنان مي‌باشد، مجموعه‌اي پايدار است كه يكي از خصوصيات لابدي آن، عدالت در اداره‌ي نيازهاي شهروندان بوده است.

حركت خيلي جالبي از شب يلدا بين بچه‌هاي وبلاگ‌نويس کازرونی  شروع شده است . پنج اعتراف و معرفي پنج وبلاگ‌نويس ديگه براي ادامه‌ي این اعترافات که البته لازم نیست کازرونی باشند  . من هم به وسیله این علی آقای فراری به این حرکت دعوت شده ام. اين هم از پنج اعتراف بنده:

۱. قدیم ها وقتی کوچک تر بودم به خاطر دغدغه ی  پدر و مادرم که به علاقه ی من تبدیل شده بود اشتیاق فراوانی به یادگیری قرآن و مسائل مذهبی داشتم . حالا که به آن زمان فکر می کنم و با وظیفه الآنم مقایسه می کنم به لحاظ درصدی من می مانم و نگاهی حسرت آمیز از برای معصومیت دوران کودکی ام . امیدوارم شما از این نگاه ها نداشته باشید !!!!

۲. روزی - چهارم تیرماه ۱۳۸۵ - که اولین مطلب وبلاگم را با عنوان « شکاف میان مردم و مردم » پست کردم ٬ شور و شعف فراوانی داشتم و نظرات را با حرارت زایدالوصفی دنبال می نمودم و البته از میان آن ۱۸ نظر اظهار لطف بحرانی عزیز - که دوستان من امیرش می خوانند - بسیار برایم دلنشین بود و اعتراف می کنم که در یک و یا چند مورد از آن نظر استفاده نموده ام و هم چنین باز اعتراف می کنم که برای مراعات حال همین خوانندگان چه بسیار مطالبی را که حتی بر روی کاغذ هم نیاوردم .

۳. اعتراف می کنم که برای راه اندازی وبلاگ های دیگر٬ بیش تر از به روز کردن وبلاگ خودم وقت گذاشته ام و چه منبرهایی که در باب ضرورت راه اندازی و حضور در این عرصه نرفته ام که البته هنوز هم در ۲ یا ۳ مورد ادامه دارد و گذاشته ام برای ایام محرم . نه این که ناراحت باشم ولی واقعیت این است که گاهی برخی با برخی کارهایشان خستگی این همه تلاش را در جان آدم نهادینه !!!! می کنند .

۴. از حضور فعال ۲ تن در عرصه وبلاگ نویسی کازرون هم بسیار خوشحال شدم و هم بسیار ناراحت . یکی « فخر نارازی » و دیگری « بابونه » . خوشحال از این که بسیار در نظراتشان مصرند و گاهی حرف حساب هم که می فهمن با این که جوابی ندارند در مرحله بعد دوباره آن را تکرار می کنند و البته در این راه گاهی هم بسیار عصبانی می شوند ( به چهاردهمین نظر دقت کنید) و این حداقل برای من مثل عود ضمیر بر متاخر لفظی و رتبه ای است - هیچو کس نگرفت که من چی گفتم - و محرکی برای تلاش بیشتر و انگیزه بیشتر در تحکیم باورهایم و ناراحتبه خاطر خودشان که به هر دلیلی نمی توانند خود را معرفی کنند تا حداقل آدم بداند طرف مقابلش کیست . این امر برای تاثیرگذاری اندیشه ها بسیار مفید است . 

۵.اعتراف می کنم که هیچ وقت فکر نمی کردم که بدترین و بهترین حادثه زندگی ام در فاصله ۱۰ ماه اتفاق بیفتد . اولی از دست دادن بهترین دوستم مرحوم « محمد کشاورزی » بر اثر سانحه رانندگی - اسفندماه ۱۳۸۴ - و دومی ازدواجم - آبان ماه ۱۳۸۵ - و البته هر دو تاثیرات مهمی را بر من نهاده اند . 

فکر می کنم الان نوبت منه که ۵ نفر را برای ادامه این حرکت دعوت کنم . مدعوین بنده عبارتند از : صدراوب ( محمد رضا صفرزاده ) نواندیش (هادی صحرابان ) گلبانگ ( مهدی تقی نژاد ) فکرت ( جواد بهنامی ) و بابونه که امیدوارم این آخری بالاخره اعتراف کنه که کیه !!!!!

شهرسلمان هک شد.

علت و کیفیت این اقدام مشخص نیست. 

 ۸سال از عمر شوراهاي شهر و روستا مي گذرد در حالي كه اين نهادهاي انتخابي فراز و نشيب هاي فراواني را تا كنون پشت سر نهاده اند . انتخابات شوراهاي اول در روز هاي اوج فضاي كاذب سياسي كشور پس از دوم خرداد برگزار گرديد و اصلاح طلبان حامي خاتمي به راحتي توانستند كرسي هاي شوراهاي اسلامي شهرهاي مختلف كشور را به دست آورند و چهره هاي تاثيرگذار و مطرح خود را كه از مناصب دولتي بازمانده بودند ، در اين شوراها مشغول نمايند تا به اهداف سياسي – فرهنگي – اجتماعي آنان در تمامي سطوح با قدرت و روند سيل آسايي جامه ي عمل پوشيده شود . البته در اين ميان سهم «محافظه كاران» از محمل اين انتخابات بسيار ناچيز بود تا سناريويي حذف تمام عيار برخي از مديران و نيروهاي انقلاب كه با روي كار آمدن دولت هفتم كليدخورده بود در انتخابات شوراها ادامه يابد و به مجلس ششم ختم شود .

http://www.salmancity.blogfa.com/post-164.aspx

 پس از آن که « ابن خلدون» به عنوان اولین نظریه پرداز علوم جامعه شناسی، انسان مدنی بالطبع را شایسته ی نظامات اجتماعی دید، شاید هیچ گاه خود او نیز تصور این همه دقّت و ظرافت را در جوامع مردم سالار کنونی نمی نمود؛ جوامعی که بسته به میزان سواد و تأثیر گذاری سیاسی، اجتماعی و اقتصادی هر فرد، جایگاه خاصّی را در مناسبات اجتماعی برای او پیش بینی نموده است به نحوی که با توجه به شاخصه های مذکور، نوعی تقسیم کار در اداره ی جامعه وجود دارد. این امر زمانی جالب و البته قابل توجه می نمایاند که دوستداران مباحث اجتماعی متوجه می شوند که حتی در میان اندیشمندان جامعه و حاکمان و دولتمردان نیز نوعی ارتباط و تقسیم کار نهادینه شده، حاکم می باشد، بدین صورت که مسوولیت تولید ایدئولوژی و مطالعات استراتژیک و نظری و ترسیم خط مشی ها و سیاست ها بر عهده ی اندیشمندان بوده و عملیاتی نمودن آن در عرصه ی سیاست داخلی و خارجی بر عهده حاکمان می باشد تا جایی که در بسیاری از موارد سیاست دولت ها، ترجمان اندیشۀ متفکران آن قوم است و البته حوزه ی ممنوعه ی حاکمان این قبیل جوامع نیز، همان حوزه ی اندیشمندان و متفکران است

برای خواندن ادامه مطلب آدرس زیر را کلیک کنید:

http://salmancity.blogfa.com/post-68.aspx

به اين خبر توجه نماييد :

« پنج شنبه شب مورخ 22/4/85 در خيابان شهيد براتي مراسم جشني برقرار بوده است كه به دلايلي كه هنوز معلوم نيست به ناراحتي مي انجامد و اين امر سبب مي شود كه عده اي به محل زندگي خود مراجعه نموده ، اسلحه هاي خود را برداشته و به محل جشن بر مي گردند و اقدام به تير اندازي نمايند به نحوي كه تعدادي زخمي شده و البته اخبار ضد و نقيضي هم از ميزان كشته ها به گوش ميرسد . اين اتفاق را در كنار قتل عام دسته جمعي مدتي پيش و موارد مشابه ديگر قرار دهيد تا به آمار«18»   قتل در طول دو ماه برسيد . »