مدت هاست كه بحث درآمدهاي غير نفتي به يكي از پردامنه ترين بحث هاي روز محافل اقتصادي و سياسي تبديل گرديده است و در راستاي تحقق آن و فرار از اقتصاد نفتي طرح هاي بسياري مطرح مي نمايند . عده اي با استفاده از الگوي آمريكا راه حل آن را استفاده از پتانسيل هاي طبيعي دانسته و خواستار رشد و توسعه ي كشاورزي شده و عده اي ديگر راه كار خود را بر صنايع تبديلي قرار داده و به دليل اتصال ايران از دو جانب شمال و جنوب كشور به آب هاي وسيع و امكان  ارتباط با بسياري از كشورها بر استدلال خود پافشاري مي نمايند . عده اي ديگر نيز  راه كاري را كه در اين چند ساله ي اخير با شدت و حدت فراواني از جانب مسولان كشور مورد تاكيد قرار گرفته است و سرمايه هاي فراواني را نيز در راه تحقق برنامه هاي خود داده و حتي در بعضي موارد اظهار نظرهاي برخي از مسؤلان رده بالاي آن به جنجال هايي كشوري و تا حدي به دور از انصاف هم كشيده شده است را كه  « صنعت توريسم » مي باشد  راه حل برون رفت از اين معضل اقتصادي بيان نموده اند و نمونه ي موفق در اين مورد را كشورهايي چون چين و ايتاليا معرفي مي نمايند . 

كازرون اما -  با توجه به اظهارات نماينده ي محترم شهرستان كازرون مبني بر راه اندازي كارخانجات صنايع تبديلي در كازرون – به دليل جايگاه خاص خود به دليل قرار گرفتن در نقطه ي اتصال 3 استان جنوبي كشور با راه اندازي پتروشيمي خشت  از همه ي پتانسيل هاي موجود برخوردار است و امكان انجام برنامه ها و ايده هاي مختلف در اين راستا مهيا است   و در چند نقطه ي ديگر شهرستان نيز پتانسيل راه اندازي هايي از اين قبيل وجود دارد و لكن در اين ميان آن چه در اندازه ي واقعي خود مورد لطف و مرحمت مردم و مسؤلين واقع نگرديده است بحث گردشگري و صنعت توريسم است .

اين ها همه در حالي است كه چندي پيش آزمون دكتراي حرفه اي دانشگاه هاي آزاد جنوب كشور در كازرون برگزار گرديد و 7500 نفر از داوطلبين در كازرون براي راه يابي به دانشگاه با يكديگر به رقابت پرداختند كه اين ميزان نسبت به سال هاي گذشته رشدي 5/2 درصدي داشته است . نكته ي جالب و مورد توجه آن كه آمار هاي غير رسمي حكايت از اين دارد كه در روز برگزاري كنكور شهرستان كازرون ميزبان 70000 نفر – حدود 10 برابر شركت كنندگان – از هم ميهنان عزيز كشورمان بوده است .

 روزگار عجيبي است ، در دوراني كه نهادهاي مسؤول  در كشور و حتي در جهان سرمايه هاي هنگفتي را براي رشد و افزايش حجم ايرانگردي و جهان گردي مي پردازند و امكانات بي بديلي را در اين راستا فراهم مي كنند ، آن چه در اين ميان به عنوان يك سرمايه ي رايگان و بدون برنامه ريزي و  متحمل شدن مرارت هاي فراوان – هم چون فعاليت هاي طاقت فرسايي كه براي رشد اين صنعت خرج مي شود -  هر ساله و با رشد سالانه ي معين در اختيار مسؤولين محترم شهر ما قرار مي گيرد چه بي محابا به هدر داده مي شود . به راستي دستگاه هاي مسؤول براي افزايش اين سرمايه ي فرهنگي – اجتماعي و استمرار بخشيدن به آن در طول سال و معرفي پتانسيل هاي گردشگري و فرهنگي شهرمان در بهترين و مناسب ترين رويداد سال چه كاري انجام داده اند ؟