جوامع به عنوان يك كل، تشكيل شده از اجزايي مي باشند كه اين اجزاء در راستاي كاركردها و بده، بستان‌هاي ساختاري با توجه به مشابهت‌هاي رفتاري و ارتباط تنگاتنگ كاري در عين ارتباط موزون با يكديگر در پي نيل به هدفي مي‌باشند كه به منظور به سرانجام رسانيدن آن، تشكيل شده، اند به گونه اي كه اختلال در صورت پذيري يكي از اجزاء، اختلالات قابل توجهي را در خروجي اين مجموعه بوجود مي آورد كه نتيجه‌ي اين رويكرد ناهمگون، موجودي ناقص و عجيب الخلقه خواهد بود.در اين ميان اين اهداف مي‌تواند كوتاه مدت و يا بلندمدت باشند كه به حسب اهداف مذكور، مجموعه‌هايي پايدار و ناپايدار را تشكيل مي‌دهند و البته جامعه‌ي شهري از آن جا كه در پي برطرف نمودن نيازهاي زندگي اعضاء تشكيل دهنده‌ي اين كل و مديريت حقوق آنان مي‌باشد، مجموعه‌اي پايدار است كه يكي از خصوصيات لابدي آن، عدالت در اداره‌ي نيازهاي شهروندان بوده است.